Bij showzwaardvechten moet elke slag gevaarlijk lijken, maar geen enkele gevaarlijk zijn. Daarvoor zijn er duidelijke regels. Er wordt vooral gevochten met het lange zwaard, vaak met beide handen aan het gevest en altijd met stompe klingen. Elke aanvalsrichting heeft haar parade: hoog, opzij, naar de benen. De aanvaller beheerst de slag. De verdediger toont de afweer duidelijk, zodat het publiek hem ziet.
Daarbij komen voetenwerk, vallen, worpen en vechten in groepen. Er wordt stap voor stap geleerd: eerst met oefenzwaarden, dan langzaam met metaal, later op vol tempo. Alle trainers geven les volgens dezelfde vechtstandaard. Daardoor begrijpen vechters uit verschillende groepen elkaar meteen.









